Sjúkkitt

Þetta var víst ekkert eyrnabólga, bæði eyrun mín eru bara hrein og fín. Sennilegast var ég bara svona lasin út af jöxlunum sem ég er að fá, annar er meira að segja komin í gegn. Mamma er nú algjör að taka ekki eftir neinu! Jæja, en ósköp vorum við fegnar að það skyldi vera allt í lagi með eyrun.

Rör skrör

Hrrrmpf er það nú! Ég var búin að vera með rörin í viku þegar ég fékk kvef, og viku seinna kom svo í ljós að ég var komin með eyrnabólgu, þrátt fyrir rörin og að nefkirtlarnir væru farnir. Svo ég fór til læknis og fékk meðal, tók síðasta skammtinn af því í gær og núna er ég aftur komin með hita. Ábyggilega bara sama eyrnabólgan ennþá, ég fékk annað meðal en venjulega og það hefur kannski bara ekkert dugað. Alla vega fer ég til læknis á eftir og læt athuga málið.

Jæja, en svo ég segi nú frá einhverju skemmtilegu þá er ég nýkomin frá Akureyri, við pabbi og mamma voru í viku hjá afa og ömmu Dissennu (Giselu). Það var alveg ótrúlega skemmtilegt og ég lenti í mörgum ævintýrum. Ég fór að andapollinum og borðaði brauð (ég var miklu svengri en endurnar) og í sund (áður en ég fékk eyrnabólguna). Við fórum líka í bíltúr í Mývatnssveit og skoðuðum dýrin. Ég þóttist heldur betur ætla að klappa þeim, en ég var svo heppin að kindurnar og hestarnir vildu ekki láta klappa sér svo ég þurfti ekki að standa við það. Hins vegar vildu kýrnar og kálfarnir það alveg, en þá reyndist hjartað mitt aðeins of lítið, ég stökk bara um hálsinn á mömmu og sagðist vera búin að klappa þeim. Þetta var nú samt mjög gaman og mikið ævintýri. Svo fórum við líka í Námaskarð, mamma var nú alveg hissa hvað mér fannst það skemmtilegt. Það var alls staðar muuu eitt (mjög heitt) og skrýtin jörðin. Ég vildi sko skoða hvern einasta smápoll á svæðinu, mér fannst þetta svo spennandi.

Svo var náttúrulega aðaltilefni ferðarinnar, nefnilega ittla afa (veislan hans afa). Það var ótrúlega spennandi, ég fékk að fara í kjól og spariskó og fara í nýja safnið hans og borða margar kleinur og dansa í marga hringi. Það var troðfullt af fólki og sumt af því var víst meira að segja voða merkilegt. Þetta var sérdeilis ánægjulegt allt saman.

Jæja, þá þarf ég að drífa mig til læknisins. Meira síðar...

Það sem Rósa Elísabet sagði ekki frá

Það var nefnilega þegar Rósa Elísabet átti að fara að sofa. Hún var búin að liggja einhverja smástund í rúminu og trekkja upp spiladósina og hjala eins og hún gerir venjulega, og svo fór hún að kalla á mömmu sína. Það gerist oft einu sinni eða tvisvar þegar hún er að fara að sofa að snuddurnar "detta" á gólfið og þá rétti ég henni þær aftur. Nema þegar ég kem inn til hennar þá eru ekki bara allar fjórar snuddurnar á gólfinu heldur líka dúkkan, kisan, bangsinn, svínið, koddinn og sængin! Ég tíndi allt saman aftur upp í rúmið, sagði góða nótt og fór fram. Innan við mínútu seinna var aftur kallað og aftur sama sagan, rúmið gjörsamlega galtómt fyrir utan einn lítinn orm sem þóttist ekki ætla að fara að sofa. Þá útskýrði ég fyrir henni að það sem hér eftir færi á gólfið yrði að vera á gólfinu, það kæmi ekki aftur upp í rúmið. Það leist henni ekki á og ákvað frekar að fara bara að sofa, með sængina og koddann, tuskudýrin og snuddurnar allt saman hjá sér.

Í dag gerðist þetta helst

Gissu gagí. Afi, amma. Afi baððu. Bamm. Anna baððu. Amma issa bó. Gúa gejji. Gúkkuna, dudduna, mjá. Diddi. Dólli.

Sigurður Pétur fór í karate. Á meðan fór ég til afa og ömmu. Afi blés upp blöðru. Hún sprakk. Þá blés hann upp aðra blöðru. Amma las fyrir mig bók. Þegar ég kom heim fór ég að kúra í kerrunni. Ég tók með mér dúkku, snuddu og kisu. Þegar ég vaknaði skoðaði ég myndir með mömmu og spilaði tónlist.

Páskafjör

Mikið voru þetta nú skemmtilegir páskar! Ég fór út á Snæfellsnes og var þar í húsi sem heitir Stóri-Kambur í marga daga. Þar voru með mér pabbi og mamma, afi og amma, Dunni (Sunna), Gaggí (Maggi) og Dauju (Þórður). Mér fannst nú aldeilis ekki amalegt að hafa allt þetta fólk til að leika við mig og sneri þeim öllum í kringum mig eins og skopparakringlum. Ég lét þau elta mig og kitla, lesa, lita, kubba, fara út að róla, skoða hesta og margt fleira. Amma kenndi mér þrjá stafi, R, Ó og A, og nú er mamma á fullu að kenna mér að lesa.

Við fórum í marga skemmtilega leiðangra, til dæmis fórum við upp að jöklinum og ég prófaði að láta draga mig á snjóþotu. Fyrst þorði ég reyndar ekki að setjast á þotuna og vildi bara draga hana sjálf, en svo þegar ég loksins þorði þá var sko fjör maður! Ég bara hló og hló endalaust, sérstaklega þegar mamma dró mig niður brekku svo ég fór dálítið hratt. Við fórum líka á Djúpalónssand og ég labbaði alla leið yfir í Dritvík. Reyndar með góðri hjálp frá öllum hinum, ekki síst afa, en ég var samt líka mjög dugleg að labba sjálf. Og við fórum á Búðir þar sem var fullt af fuglum, það fannst mér mjög spennandi, sérstaklega að heyra í þeim. Mér fannst líka spennandi að henda steinum í sjóinn, þá heyrðist sko skemmtilegt hljóð.

Eftir að við komum svo heim hefur það helst borið til tíðinda að ég er komin með rör í eyrun og laus við nefkirtlana. Það gekk bara vel, ég var reyndar dálitla stund að jafna mig eftir að ég vaknaði, ég skildi eiginlega ekkert hvað hafði gerst og var öll eitthvað ringluð og vansæl. Mér var líka hálfillt í maganum mínum, var svöng en hafði samt ekki lyst á neinu. En svo jafnaði ég mig nú fljótt og nú er ég bara kát og glöð að leika við stóra bróður sem ég var búin að sakna mjög mikið um páskana.

Hress og kát

Já nú er ég sko hress og kát. Ég er alveg búin að jafna mig eftir óhræsis sprautuna og ég fékk meðal (melali) til að losa mig við yfirvofandi eyrnabólguna, svo nú er bara ekkert að angra mig. Helgarnar eru hver annarri skemmtilegri núna, á laugardaginn fór ég í heimsókn til afa og ömmu og hitti þar Sunnu og Magga, borðaði fullt af súkkulaðikexi og skaut nokkrar hænur. Á sunnudaginn var ótrúlega gott veður og við mamma fórum út að prófa þríhjólið sem mamma og pabbi fóru loksins að sækja um daginn, það nefnilega gleymdist í Bakkastöðum þegar þau fluttu þaðan fyrir tveimur árum. Mér fannst mjög spennandi að prófa hjólið, ég er reyndar aðeins of lítil fyrir það ennþá svo ég verð að drífa mig að stækka svolítið. Svo fórum við í labbitúr og hittum litla stelpu sem á heima rétt hjá okkur, hún er eins árs og heitir Ísey. Það var nú aldeilis frábært, kannski getum við leikið okkur saman þegar við erum búnar að stækka smá. Við hittum líka litla kisu sem var að leika sér og hoppa upp í loft að reyna að veiða flugur. Það fannst mér fyndið og reyndi að herma eftir kisunni. Svo kom hún líka til mín og leyfði mér að klappa sér smá, það fannst mér ótrúlega spennandi. Þetta var sem sagt morgunleiðangurinn, svo þegar ég var búin að leggja mig í kerrunni fórum við í sund og þar fann ég upp nýjan leik sem er mjög skemmtilegur. Hann er þannig að ég sit uppi á svona flötum korki og velti mér svo af honum út á hlið og beint á bólakaf.

Læknisheimsókn

Við mamma fórum til hans Einars skemmtilega læknis áðan, hann kíkti í eyrun mín, nefið og hálsinn og ég var auðvitað ótrúlega dugleg eins og alltaf. Ég er með smá kvef og þar af leiðandi er ég að fá eyrnabólgu eins og venjulega, hún er eiginlega ekki alveg komin en næstum því, svo ég fæ meðal til að losa mig við hana. Svo þarf ég nefnilega að vera orðin vel frísk eftir tvær vikur því þá ætlar hann Einar að taka nefkirtlana mína og setja rör í eyrun. Þá hætti ég vonandi að fá allar þessar eyrnabólgur. Þó ég verði svo sem ekkert mikið lasin, þá er samt vont að vera alltaf með eitthvað pjæ í eyrunum og heyra ekki nógu vel, og það er heldur ekki nógu gott að vera alltaf að fá meðal.

Mamma kjáni

Eins og hún ætlaði nú að muna eftir því og hafa í huga, þá var hún búin að steingleyma að ég var í sprautu 10 dögum áður en ég varð lasin. Og þessi sprauta lætur mann víst einmitt oft verða lasinn með háan hita 5-10 dögum seinna. Svo þá vitum við alla vega hvað var að mér, ég held ég sé meira að segja að verða hitalaus svo vonandi er þetta bara búið. Ég væri nú alveg til í að fara að komast til dagmömmunnar, við mamma erum að verða pínu þreyttar á hvor annarri, hangandi inni allan daginn.

Enn og aftur lasin

Ég er orðin ósköp lasin og fékk næstum 40 stiga hita. Það var reyndar eiginlega bara gaman, ég varð alveg rugluð og bara hljóp um og bullaði. Svo gaf mamma mér stíl og þá varð ég bara voða þreytt. Við erum búnar að fara tvisvar til læknis og ég er ekki komin með nýja eyrnabólgu, bara ennþá eitthvað pjæ í eyrunum síðan síðast. En ég er komin með hor og hósta svo það er víst mikil hætta á að ég fái eyrnabólgu einu sinni enn. Ég reyni bara að vera dugleg að fá nefdropa og drekka vatn og vona að ég sleppi.

Annars var rosalega gaman hjá mér um helgina, ég fór í sund með pabba og mömmu og Sigurði Pétri og það var sko endalaust fjör. Ég bara kafaði og synti og náði í bolta og lék mér allan tímann. Helst vildi ég bara láta sleppa mér svo ég gæti synt sjálf. Ég er viss um að ég get það alveg, þó ég hafi reyndar strax farið á kaf þegar mamma sleppti mér. Á sunnudaginn fór ég svo í afmælisveislu til þeirra Hauks og Péturs og Silju. Það var sko gaman, fullt af krökkum sem voru að leika við mig og fullt af Stubbadóti og ég fékk bæði köku og snakk. Frábært bara!

Meiri dagurinn

Já, þetta var nú meiri dagurinn í gær. Ég held ég hafi bara verið eitthvað utan við mig eftir að Lappi dó, alla vega var ég ekki alveg að hugsa skýrt og ákvað að skella mér niður tröppurnar á sparkbílnum mínum!!! Það var rosa fjör í örstutta stund, en svo náttúrulega endaði ferðin frekar illa þó hún hefði getað endað miklu verr. Ég fékk bara smá skrámur í framan og stóra kúlu á ennið, mamma var alveg viss um að ég væri mölbrotin svo ég slapp víst bara ótrúlega vel.

Vertu sæll Lappi naggrís

Ég á eftir að sakna þín, mér fannst svo gaman að fá að klappa þér og gefa þér gulrót. Sigurður Pétur er ósköp leiður, enda var hann búinn að þekkja þig svo lengi. Takk fyrir samveruna Lappi minn og sofðu rótt.

Frábær helgi

Þetta er nú aldeilis búin að vera skemmtileg helgi. Í gær komu amma og afi og náðu í mig og fóru með í leiðangur, við fórum í fjöru að henda steinum og pota í sjóinn og við gáfum öndunum í Kópavogi brauð. Ég skemmti mér líka við að elta öldur, og hlaupa upp á þúfu og hoppa aftur niður. Þetta var mikið fjör. Svo fór ég heim með þeim og lét lesa fyrir mig allar bækur sem ég fann og svo fékk ég að borða lifrarpylsu og vínber og alls kyns gott. Í morgun fórum við svo loksins aftur í sund. Það fannst mér alveg frábært og sönglaði "dunn, dunn" alla leiðina í sundið. Ég skemmti mér líka rosalega vel við að kafa og elta bolta og busla um allt. Ég var miklu öruggari en um daginn, þetta verður fljótt að koma aftur þó ég sé aðeins búin að gleyma frá því á sundnámskeiðinu. Þegar við vorum búin í sundi vildi ég helst bara fara strax aftur í sund, en mamma lofaði að við skyldum fara aftur fljótlega. Svo fékk ég að fara að sjá Sigurð Pétur í karate, það var sko flott! Núna er ég að leggja mig, og svo ætluðu pabbi og mamma með okkur í húsdýragarðinn, en það er eitthvað svo kalt og hvasst að ég held að þau séu að guggna á því. Við finnum okkur þá bara eitthvað annað skemmtilegt að gera, kannski förum við í einhvern smá leiðangur.

Heilsufréttir og fleira

Ég var nú sem betur fer fljót að jafna mig á ótætis gubbupestinni, en bakteríurnar náðu víst að hreiðra um sig í eyrunum mínum svo nú er ég komin með eyrnabólgu enn eina ferðina. Ég var samt ágætlega hress um helgina og það var voða gaman að fá Silju og Hauk í heimsókn á laugardaginn. En ég fékk ekkert að fara í sund af því að ég var með smá hita. Það gengur ekki nógu vel hjá okkur að komast í sund, um daginn ætlaði mamma að fara með mig þegar hún náði í mig til dagmömmunnar, en þá komumst við að því að innisundlaugin er bara opin um helgar. Ég var alveg ægilega svekkt því við vorum komnar í sundlaugina þegar við komumst að þessu, ég lá á glerinu og kallaði "dottna, dottna". Ég er auðvitað alltaf að læra að segja eitthvað nýtt, nú er ég farin að setja saman þrjú orð og nýja uppáhaldsorðið mitt er "mi" sem þýðir minn/mín/mitt. Eins og til dæmis "haaa dudda mi" eða "haaa gúga mi" (hvar er kakan mín). Ég kann líka að segja nöfn allra í fjölskyldunni, mamma heitir Deddlinn, pabbi heitir Gakkúm, bróðir minn heitir Dassi og sjálf heiti ég Dossa og er essimm (eins árs).

Veslings ég

Ég er komin með hræðilega gubbupest, og ekki nema vika síðan ég var síðast með gubbupest! Verst að þessi er miklu verri en sú síðasta, ég finn ósköp mikið til og líður voða illa. Mér líður samt ágætlega á milli, en ef ég borða eitthvað þá bara tollir það í maganum mínum í 5-10 mínútur. Ég vona bara að mér batni fljótt, því á morgun ætlar hún Silja frænka mín og Haukur frændi minn að koma í heimsókn til okkar, það verður örugglega mikið fjör.

Stór áfangi

Nú er ég aldeilis orðin stór stúlka, ég fór alein til afa og ömmu í Hjallabrekku og var þar í marga daga og svaf í nýju rúmi og allt. Mamma og pabbi voru í stóru flugvélinni á meðan, ég skil nú ekki hvernig þau nenntu að vera svona lengi í henni, enda voru þau dauðþreytt þegar þau komu heim. Það var mjög gaman hjá afa og ömmu, amma náði í mig til dagmömmunnar á föstudaginn og svo bara fór ég að leika mér og borða matinn minn og svona. Og svo fór ég barasta að sofa. Mér fannst samt betra að hafa ömmu hjá mér í smá stund að strjúka bakið mitt og syngja, svona á meðan ég var að venjast nýja rúminu. Svo vakti ég afa eldsnemma á laugardaginn og fór að leika mér og borða og skottast eins og ég geri. Um daginn gerðum við afi og amma alls kyns skemmtilegt, við fórum meðal annars að gefa öndunum brauð (þær voru reyndar ekkert svangar svo ég bara borðaði brauðið sjálf), í rúllustigann í Smáralind og í heimsókn til Ástu frænku þar sem ég fékk köku með afskaplega góðu kremi. Svo fór ég bara aftur rosalega góð að sofa og vaknaði aftur eldsnemma rosalega góð og hélt áfram að hafa það gott og skemmtilegt með ömmu og afa. Amma bakaði vöfflur í kaffitímanum. Það fannst mér nú ekki amalegt, ég var bara næstum orðin södd af þeim þegar mamma og pabbi loksins komu. En ég gat nú látið mig hafa það að narta aðeins meira í þær þeim til samlætis. Svo vildi ég nú bara fara að drífa mig í bílinn og fara heim. En þetta var mjög skemmtileg helgi og ég held ég hafi alveg verið stillt og góð eiginlega allan tímann. Takk fyrir mig afi og amma, ég hlakka til að koma næst.

Ótrúlegt en satt

Mamma hafði það af að setja inn fleiri myndir, nú eru komnar myndir frá áramótunum á myndasíðuna mína. Svo er bara að halda áfram mamma mín, nú er bara megnið af janúar og allur febrúar eftir.

Allt í góðu

Jájá, ég er bara hress og kát þessa dagana. Ég var ekkert komin með nýja eyrnabólgu, sennilega bara með óþægindi af vökvanum sem er ennþá í eyrunum á mér en það var allt bara eðlilegt. Nú eru reyndar 5 börn hjá dagmömmunni minni orðin lasin, ég vona að ég verði ekki líka lasin, þá kemst ég ekki í sund um helgina. Mamma er nefnilega búin að lofa að vera dugleg að fara með mig í sund núna, ég fór um síðustu helgi í fyrsta skipti síðan á sundnámskeiðinu í haust. Ég var rosalega dugleg og gat alveg kafað og allt, en ég þarf samt aðeins að rifja upp líka, ég var orðin svo ótrúlega dugleg á námskeiðinu.

Í gær var öskudagur. Sigurður Pétur var í ótrúlega flottum beinagrindarbúningi, mér varð nú ekki alveg um sel þegar hann setti á sig grímuna, enda var hann þá bara alveg eins og beinagrind. Ég fékk að fara með ljónshaus til dagmömmunnar, ég hafði mjög gaman af því og stóð við spegilinn og urraði á sjálfa mig. Í fyrradag var víst sprengidagur, mamma og pabbi fengu saltkjöt og baunir í vinnunni en við Sigurður Pétur fengum ekkert saltkjöt, svo mamma er búin að lofa að elda það handa okkur á morgun í staðinn. Og þar á undan var bolludagur, þá fengu allir rjómabollu nema ég. Ég var svo ómöguleg hjá dagmömmunni, skældi bara og vildi ekki borða neitt, ég borðaði eina skeið af hafragraut og einn bita af banana. Kannski var ég eitthvað lasin og kannski var ég bara mömmustelpa og afbrýðissöm út í nýju börnin hjá dagmömmunni. Alla vega var ég voða glöð þegar mamma kom og sótti mig, og ennþá glaðari þegar ég fékk að borða þegar við komum heim því ég var náttúrulega orðin hræðilega svöng. Það er ekki alltaf auðvelt að vera eins árs þegar heimurinn er ekki eins og maður vill.

Jæja

Næstum tvær vikur liðnar síðan við mamma skrifuðum síðast, skömm að þessu bara! Það er víst eins gott að bæta úr þessu, þó ekki væri nema til að halda utan um sjúkrasöguna mína. Magapestin var fljót að jafna sig og ég slapp víst bara vel frá henni, en svo á mánudeginum hringdi dagmamman í mömmu og þá var ég orðin alveg ómöguleg og komin með hita. Svo mamma náði í mig og fór með mig til læknis og þá var ég komin með eyrnabólgu í hitt eyrað. Svo ég fékk nýtt sýklalyf, Zitramax, sem ég var auðvitað rosalega dugleg að taka. Og ég er líka alltaf rosalega dugleg í pústinu, ég er meira að segja búin að læra að segja "anda" (adda). Ég er eiginlega laus við hóstann, en ég er ekki viss um að eyrun mín séu komin í lag, alla vega ætlar mamma að láta lækninn kíkja á mig á eftir og hún ætlar líka að stelast til að láta hann kíkja á augað sitt í leiðinni, hún er eitthvað voða pirruð í því.

En ég þurfti sem sagt að vera heima alla síðustu viku, mamma og pabbi skiptust á að vera hjá mér. Ég var orðin frekar leið á að hanga heima og fá ekki einu sinni að fara út, svo ég var voða glöð að við skyldum fara í Víðihlíð um helgina. Sigurður Pétur var líka rosalega glaður, hann hoppaði og hrópaði "Víðihlíð, Víðihlíð", þegar hann vissi að við værum að fara þangað. Enda var mjög gaman þar, við fórum í bíltúr að skoða Hjálparfoss og út að leika og skoða tré, ég var mjög hrifin af þeim og ég kann líka alveg að segja tré (dé). En verra var að það hefur komist mús í dótakörfuna mína sem ég geymi í Víðihlíð, og hún var búin að naga fullt af dóti og sumu þurfti mamma bara að henda.

Og nú er ég semsagt komin aftur til dagmömmunnar og það er búið að vera mikið fjör, ég var svo glöð að hitta hina krakkana að ég fagnaði þeim öllum með nafni og klappi þegar þau komu inn úr lúrnum sínum. ég er svo mikið að læra ný orð núna, til dæmis kann ég að segja nafnið mitt (Dossa) og nafnið hennar mömmu (Dedli), ég kann að segja kitla (dídla), opna (dotna), upp (appi), búin að sitja (bunninni affa) og margt margt fleira.

Aumingja ég

Ég er nú eiginlega alveg orðin góð af hóstanum og eyrnabólgunni, enda er ég búin að vera svo rosalega dugleg að taka meðalið mitt og anda að mér pústinu. En ég í gær átti ég svo voða erfitt með að sofna, mamma skildi ekkert í því hvað gæti verið að angra mig, ég náði samt að sofna en svona klukkutíma seinna vaknaði ég bara með gubb í rúminu mínu. Það var ekki skemmtilegt. Mamma setti mig í sturtu sem mér fannst heldur ekki skemmtilegt. En svo fékk ég að fara upp með sængina mína og borða saltstangir og frosin ber, það var ljómandi fínt. Svo svaf ég alveg í alla nótt og vaknaði ágætlega hress í morgun en ég fæ samt að vera heima með pabba í dag.

Pabbi er bestur

Pabbi minn er sko besti pabbi í heimi og miklu betri en mamma mín! Í morgun er ég búin að fá hjá honum: seríos, vínber, pylsu, súkkulaðiköku, gulrótarköku og snakk. Í gær var afmælisveisla fyrir Sigurð Pétur, hann bauð öllum krökkunum í bekknum sínum og það var sko mikið fjör. Honum fannst eiginlega aðeins of mikið fjör en mér fannst bara mjög gaman. Ég er líka bara í svo góðu skapi núna, mér finnst svo gott að líða svona vel og vera ekki með eyrnaverk og hósta.