Pæling

Konur kenna í brjósti um einhvern. En karlar, hvað gera þeir, kenna í geirvörtu um einhvern?

Eyðimörk

Í skólanum í dag fórum við í eyðimörk. Eða eitthvað sem heitir líkt og eyðimörk... Já alveg rétt, Heiðmörk. Við löbbuðum þangað, ég var gett svöng á leiðinni og borðaði tvær pylsur þegar við komum á leiðarenda.

Frakkland

Frakklandsferðin var einfaldlega æði, við mælum algjörlega með svona sumarfríi og getum ekki beðið eftir að komast aftur. Ég held að mömmu hafi næstum langað að skæla þegar við fórum af bátnum, hún vildi bara vera lengur að sigla. Sjáið bara hvað þetta var frábært.

Við flugum fyrst til Parísar og notuðum seinnipart þess dags til að taka skrens á Euro Disney. Það lukkaðist ótrúlega vel þó við hefðum ekki mikinn tíma þar (og borguðum fáránlega mikið fyrir þetta ævintýri).

Svo flugum við til Toulouse og tókum lest þaðan áfram til Castelnaudary þar sem við fórum í bátinn. Og það var sko alveg svona gaman!

Svo var bara siglt í rólegheitunum eftir Canal du Midi, við höfðum það aldeilis ljómandi gott eins og þið sjáið.

Við vorum líka dugleg að fara í land og hjóla, ég var búin að kunna að hjóla í tæpar tvær vikur þegar við fórum í ferðina og stóð mig bara mjög vel, hjólaði aldrei út í skurðinn en ég kom að vísu dálítið hrufluð og marin heim. Og reyndar mamma líka, hún steyptist af hjólinu og næstum út í vatnið þegar ég hjólaði beint fyrir hana fyrsta daginn.

Í Carcassonne var þessi hringekja, það er bara eitthvað við hringekjur sem er alltaf skemmtilegt.

Og þarna erum við að bíða eftir ís á veitingastað inni í gömlu borginni í Carcassonne. Ótrúlega fín og góð systkini :-)

Þetta var geggjað gaman, við vorum á veitingastað að borða kvöldmatinn og á meðan fullorðna fólkið var að klára að borða fórum við systkinin í náttúruskoðun. Við söfnuðum saman heilum dýragarði af sniglum, ótrúlega flottum og spennandi.

Og þarna er ég með ömmu og mömmu í sumarvindinum í Le Somail.

Ótrúlega spennt

Nú eru bara tveir dagar þangað til við förum til Frakklands og ég er alveg að springa úr spenningi. Ég er búin að vera mjög dugleg að æfa mig að hjóla því við verðum með hjól með okkur á bátnum, og svo er ég líka búin að vera dugleg að æfa mig í að fara snemma að sofa og vakna snemma, því við þurfum náttúrulega að vakna klukkan fimm til að fara í flugvélina. Við ætlum að reka nefið aðeins inn í Disneyland í París á föstudaginn, en það verður víst frekar stutt því það er ekkert opið fram á kvöld þar. Á laugardaginn förum við svo í aðra flugvél og svo í lest og svo hittum við ömmu og afa á bátnum. Svo verður bara hafist handa við að sigla í makindum um Canal du Midi.

Vatnaskógur

Vatnaskógur var geggjaður! Við fórum í sveitaferð og sáum lömb fæðast, og ég fékk meira að segja að halda á lambi. Og við fórum í fjöruferð, að sigla á vatninu, í kassabíla, fjör í íþróttahúsinu, náttfatapartý, fengum pylsur og ís, og skemmtum okkur ótrúlega vel saman. Það var ekkert erfitt að fara svona að heiman, enda var ég með vinkonum mínum og kennurunum sem ég þekki svo vel. En það var samt líka voða gott að koma heim. Ég var líka ansi þreytt eftir ferðina, meira að segja nógu þreytt til að viðurkenna það :-)

Hvítasunnan

Um síðustu helgi var hvítasunnuhelgin, og þá var heldur betur nóg um að vera hjá okkur. Á laugardeginum komu amma Gisela og afi Jón í heimsókn, borðuðu hjá okkur og amma æfði sig aðeins í að passa Guðmund Stein því hún ætlar að hugsa um hann hérna heima í Skrúðási á meðan við hin förum að sigla í Frakklandi í byrjun júní. Afi Jón gerði líka heilmiklar æfingar með fótunum, Guðmundi Steini finnst nefnilega svo gaman að sitja hjá honum á sköflungnum og hossast.

Á sunnudaginn fórum við svo í svolítið langt ferðalag, til Ólafsvíkur. Þar var veisla sem ég skemmti mér svoleiðis ótrúlega vel í, ég horfði á vídeó og borðaði kjúklingaleggi, hitti Emil frænda minn og spjallaði dálítið við hann, og ég kynntist stelpum sem voru með mér að leika með lestarteina og lest sem gat meira að segja keyrt á teinunum. Þetta var bara með skemmtilegri veislum sem ég hef farið í!

Og á mánudeginum var síðan afmælisveisla fyrir þá frændur mína Teit Helga og Berg Mána. Það er nú alltaf mikið fjör þegar við frændsystkinin hittumst, og í þetta sinn passaði ég mig að klæða mig þannig að ég gæti leikið úti, í síðasta afmæli var ég nefnilega í fínum kjól og gat ekki leikið úti eins og mig langaði svo mikið til.

Nú, vikan er líka búin að vera viðburðarík, bæði fimleikarnir og tónskólinn eru að klárast, ég er búin að vera á stífum fimleikaæfingum fyrir lokasýninguna í dag, og svo var sellóæfing fyrir skólaslitin þar sem ég átti að spila, en mamma reyndar misskildi póstinn frá skólanum og hélt að skólaslitin væru daginn eftir æfinguna, en ekki beint eftir hana sama dag, svo ég mætti á æfinguna en missti af að spila á sjálfum skólaslitunum.

Á mánudaginn rennur svo upp dagur sem er lengi búið að bíða eftir, þá fer ég með hinum börnunum í fimm ára skólanum í útskriftarferð í Vatnaskóg og við gistum þar í tvær nætur! Ég er búin að pakka niður í útskriftarpokann minn sem ég bjó til í skólanum, í honum eru náttfötin, tannbursti, svefnfélagi og bók.

Stundum fer maður á kostum

Í gær var ég að leika við tvær vinkonur, við vorum í skólaleik og skólinn var í ferðalagi þar sem átti að fara að gista. Ég var kennarinn og þegar var kominn háttatími í leiknum þá sagði ég, "jæja farið nú að sofa krakkar mínir, þið megið reikna uppi í rúmi". Ég var sko ótrúlega góður kennari að leyfa þeim það.

En á föstudaginn, þá var Guðmundur Steinn kominn með eyrnabólgu og það lak ógeð út úr eyranu á honum. Ég var við hliðina á honum í bílnum og var eitthvað að fárast yfir þessu, svo mamma fór að segja mér frá því þegar ég var lítil og fékk eyrnabólgur. Svo spjölluðum við eitthvað um það, svo langaði mig að heyra fleiri sögur og sagði við mömmu, "segðu mér meira frá því ég var lítil, samt ekki um eyrnabólgu, ég fæ taugaáfall ef ég heyri meira um eyrnabólgu!"

Mánuður liðinn

Það verða komin jól aftur áður en maður veit af! Á þessum mánuði síðan ég skrifaði síðast er margt skemmtilegt búið að gerast. Við fórum til Akureyrar að heimsækja ömmu og afa, þar fór ég í skíðaskóla og varð algjör skíðasnillingur. Skólinn var frá tíu til tvö bæði laugardag og sunnudag, og við fengum pizzu í hádeginu. Ég eignaðist margar vinkonur og skemmti mér konunglega. Helst vildi ég ekkert hætta að renna mér þó ég væri orðin alveg dauðþreytt og stæði varla í lappirnar.

Mamma og pabbi fóru til Marokkó og það var víst mjög gaman og mikil upplifun. Þau fóru meira að segja í loftbelg og allt. Við Guðmundur Steinn vorum fyrst hjá ömmu og afa í tvo daga og svo fengum við að fara til Silju og gista þar eina nótt. Ég keppti á fyrsta fimleikamótinu á meðan mamma og pabbi voru í Marokkó, á Ponsumóti þar sem ég stóð mig auðvitað mjög vel þó við ynnum nú ekki. Afi fór með mér og tók fullt af vídeómyndum svo mamma og pabbi gætu séð hvað ég var flink.

Ég er mikið búin að vera úti í góða veðrinu, á trampólíni og í heita pottinum og svo er ég búin að vera mjög dugleg að æfa mig á línuskautum. Það er svo gaman þegar vorið er komið og hægt að vera úti að leika.

Ein þreytt

Af einhverjum ástæðum var ég svo ótrúlega þreytt í skólanum í dag, að ég lagðist bara á dýnu inni í leikstofu og svaf þar í dágóða stund. Það getur nú aldeilis verið heppilegt að hafa leikstofu með góðum dýnum, mamma væri stundum alveg til í að leggja sig svona á daginn.


Um síðustu helgi drifum við okkur loksins í Bláfjöll. Ég fékk leigð skíði og renndi mér eins og herforingi í brekkunum. Ég datt náttúrulega nokkrum sinnum og kunni ekkert að beygja en ég hafði engar áhyggjur af því. Pabbi hjálpaði mér nú dálítið, ég gat hvorki staðið upp sjálf né komist upp að lyftunni, en ég gat hins vegar alveg farið ein í diskalyftunni, og það margar ferðir meira að segja. Ég var ótrúlega montin af sjálfri mér! Sigurður Pétur var líka mjög flinkur á snjóbrettinu og Guðmundur Steinn tók sig vel út á snjóþotunni.





Og páskarnir já, þeir voru bara frábærir eins og alltaf. Við fórum í páskaeggjaleit úti í brekkunni í Víðihlíð á föstudaginn langa. Mamma vill nefnilega endilega draga fram páskaeggin fyrir páskadag svo það sé hægt að narta í þau í páskafríinu. Á páskadag fékk amma síðan þá frábæru hugmynd að gera aðra eggjaleit, í það skiptið harðsoðin egg sem voru falin í stofunni. Síðan máttum við lita á eggin, og loks borða þau. Mér fannst eggjaleitin það skemmtilegasta við páskafríið. En svo var líka margt annað mjög skemmtilegt, eins og að leika úti í snjónum með bræðrum mínum og hundinum, renna sér niður brekkur á snjóþotu eða á maganum, fara í heita pottinn og lesa, ekki má gleyma því. Ég las næstum því alla Sigrún fer á sjúkrahús, alveg sjálf. Og lét les hana nokkrum sinnum fyrir mig. Ég las líka Drekann með rauðu augun og Ólympíustrumpinn. Það er alltaf svo ótrúlega gaman að vera í Víðihlíð, og sérstaklega þegar margir eru.

Vangaveltur

Bíltúrinn í og úr sellótímum er nokkuð langur og margt hægt að grufla og skrafa á leiðinni. Í dag var mér sérstaklega hugleikið yfirvofandi páskafrí og ég var mikið að velta fyrir mér nákvæmlega hvenær ég yrði sótt í skólann á morgun, hvenær við myndum leggja af stað í Víðihlíð og hvenær ég ætti að pakka niður dótinu mínu (eða pakka inn). Helst vildi ég nú fá frí í dag til að pakka, en það var ekki í boði. Jæja, nema hvað að svo byrjar lag í útvarpinu og ég verð svona líka spennt og glöð með það og segi, "þetta er svona um frí". Mamma var pínu hissa því hún mundi ekki eftir neinu um frí í textanum. En svo kom viðlagið - já það er lotterí og ég tek fátt í frí!

Svo á leiðinni í skólann (eftir að við vorum búnar að komast að því að tónskólinn er farinn í páskafrí) var ég komin í aðrar hugleiðingar og sagði allt í einu upp úr þurru við mömmu, "Ég veit hvernig maður getur búið til kind. Maður tekur bara svona ull og svo tekur maður einhvern haus og eyru og setur á, og svo fullt af fótum. Og þá er komin kind!" Ekki mikið mál sko. Mamma spurði hvort þær fæddust ekki sem lítil lömb, jújú ég vissi það alveg, en það er sko líka hægt að búa til kind svona, maður þarf bara að finna einhvern haus og eyru og fætur.

Búningadagur

Það var svo gaman á öskudaginn hjá okkur í skólanum að frábæru kennararnir okkar ákváðu að hafa annan búningadag, sem er í dag. Það voru smá vangaveltur yfir þessu í gær, fyrst stakk ég upp á því að kaupa búning en mömmu fannst nú ekki alveg ástæða til þess þar sem ég heilan helling af búningum sem ég hef fengið fyrir öskudaga, í jólagjöf og frá stóra bróður. Við rifjuðum aðeins upp hvaða búninga ég ætti, en svo allt í einu vissi ég nákvæmlega hvað ég vildi vera, draugur! Svo við fundum sængurver í gær og klipptum það til þangað til ég var orðin ótrúlega flottur draugur. Og fyrst vissi engin hver ég var þegar ég mætti í skólann í morgun :-D

Mikið að gera

Já það er sko nóg að gera hjá manni þó maður sé bara fimm ára. Ég er í skólanum flesta daga til fimm. Þegar ég kem heim vil ég helst fara út að leika við vinkonu, sérstaklega þegar veðrið er gott og alveg að koma sumar eins og mér finnst stundum vera. Tvisvar í viku eru fimleikaæfingar (á milli sex og sjö, mikið hlökkum við öll til þegar bærinn og íþróttafélagið verða búin að semja um að hafa æfingarnar á þeim tíma sem tómstundastarfið í skólunum er) og svo les ég núna eina lestrarbók á hverjum degi og spila daglega æfingamatseðilinn minn á sellóið. Mér finnst svo spennandi að fara eftir honum og lesa hann sjálf. Á honum er núna: Risakóngur Ragnar, eitt tilbrigði við samloku, Gulur rauður 2x, Parísarhjólið 3x, Söngur vindsins 2x, Halti grái hérinn, og svo er ég að læra fyrstu línuna í Signir sól.

Það er margt og mikið búið að gerast hjá mér síðan ég skrifaði síðast, enda var það fyrir mjög löngu síðan. Ég man nú ekki eftir því öllu, né hverju ég var búin að segja ykkur frá. En ég var alla vega ekki búin að segja ykkur frá því að ég fór um síðustu helgi í nafngiftarveislu hjá lítilli dömu sem fékk það fallega nafn Guðlaug Nóa. Við mamma fórum saman í veisluna, en Guðmundur Steinn varð að vera heima með pabba því hann var búinn að vera svo lasinn. Ég skildi það nú aldeilis fljótt, "Guðmundur Steinn má ekki koma í veisluna", sagði ég. "Hann gæti smitað alla og þá myndi hann eyðileggja veisluna. Þá yrði hann skammaður, er það ekki mamma!". Þá skellti mamma nú upp úr þegar hún sá fyrir sér Guðmund Stein fá orð í eyra, og alla veislugestina liggjandi í bráðsmitandi instant veikindum. Nei þá var nú betra að geyma hann bara heima.

Mest spennandi framundan er auðvitað páskafríið, ég er löngu byrjuð að telja niður dagana og hlakka mikið til að fara í Víðihlíð. Ég vona að það verði snjór svo við getum leikið okkur úti í snjónum, eða að það verði ekki snjór svo við getum rúllað okkur niður brekkuna. Svo eftir það er það ferðin til Frakklands sem við ætlum að fara með ömmu og afa í júní. Við ætlum að fara að sigla á bát, ég er mjög spennt að sjá alla krókódílana og hákarlana og sjávardýrin. Mamma og pabbi eru með einhverjar efasemdir um að það sé svo mikið líf í skipaskurðunum, en ég hlusta sko ekkert á það.

Fárveik

Nú er ég eins veik og ég hef nokkurn tímann orðið. Í gær var ég með mikla hálsbólgu og rúmlega 38 stiga hita, og í dag er ég búin að vera með 39-40 stiga hita og liggja í sófanum í allan dag. Mér fannst ósköp leiðinlegt í gær að vera lasin og vildi endilega fá að heimsækja vinkonu undir kvöldið þegar mér fór að líða aðeins betur, en í dag er ég bara búin að vera of lasin til að láta mér leiðast.

En það eru nú ekki tóm leiðindi samt, því á sunnudaginn átti stóri bróðir minn hvorki meira né minna en ellefu ára afmæli. Það var rosalega flott veisla fyrir bekkjarbræður hans með rjúkandi þurrís, gerviflugum, beinagrindum og Harry Potter bíói. Ég var mjög spennt fyrir því að vera með stóru strákunum, en svo á endanum var nú miklu skemmtilegra að leika bara við hana Hugrúnu bróðursystur mína. Ég hélt fyrst að hún væri ennþá svo mikið smábarn og vildi ekkert að hún væri að leika með Pet Shop dótið mitt og svoleiðis. En hún er ekkert smábarn lengur, orðin þriggja og hálfs árs og við getum sko vel leikið okkur saman.

Stórt skref

Nú er ég orðin svo stór að ég fékk að gista hjá vinkonu minni, henni Kristínu Kolku. Það var ótrúlega gaman hjá okkur og við vorum mjög duglegar. Mamma hennar sótti okkur báðar í skólann og við fórum heim til Kristínar. Við vorum svo spenntar að vera að fara að gista saman að við fórum beint í náttfötin. Svo lékum við okkur í fimleikaæfingum og alls kyns skemmtilegum leikjum, borðuðum fullt af fiski í kvöldmat og fórum svo prúðar og góðar að sofa á dýnu undir sömu sæng. Við vildum nefnilega alls ekki fá aukasæng, við vildum bara kúra okkur saman. Daginn eftir fór svo mamma hennar með okkur í skólann og mamma og pabbi hittu mig ekki fyrr en eftir þann skóladag. Þeim fannst þetta nú dálítið skrýtið en mér fannst þetta ekkert mál.

Líf og fjör

Heldur betur er þetta búið að vera skemmtilegt jólafrí. Ég fékk frábærar gjafir sem ég var rosalega ánægð með, á aðfangadag fékk ég að opna þrjá pakka og mér fannst það dásamlegt. Á jóladag fékk ég svo að opna ennþá fleiri pakka og það var geggjað fjör. Ég fór líka út í snjóinn með Sigurði Pétri, það var ekki síður gaman. Svo komu öll frændsystkini mín í pabba fjölskyldu í mat um kvöldið (og pabbar þeirra og mömmur líka) og við fórum líka út að leika í snjónum eftir mat. Á annan í jólum fórum við til ömmu og afa í Hjallabrekku og þar lék ég við Júlíu frænku mína. Daginn eftir, þ.e. í gær, var svo sparijólaballið og þá hittist svo skemmtilega á að Kristín Kolka var þar, svo okkur leiddist nú heldur betur ekki. Í dag var síðan jóla-náttfatapartíið mitt langþráða, ég fékk að bjóða nokkrum vinkonum í náttfatapartí um hádegisleytið. Það var svo gaman hjá okkur, við fengum pizzu og snakk, hlustuðum á tónlist, fórum í leiki og lékum okkur í herberginu mínu. Mamma og Guðmundur Steinn voru líka í náttfötum og dönsuðu með okkur. Svo kemur smá pása núna um helgina, en svo fáum við gesti á gamlárskvöld og líka á nýárskvöld og svo koma amma og afi á Akureyri vonandi eftir áramótin. Mikið finnst okkur við heppin að hafa allt þetta skemmtilega fólk í kringum okkur.

Jólaklippingin

Mamma mín fór í klippingu rétt fyrir jólin og samþykkti að leyfa hárgreiðslukonunni að "ýta aðeins undir rauða litinn". Svo hárgreiðslukonan bara valdi litina og litaði hárið á mömmu. Og það er skemmst frá því að segja að ég fékk hláturskast þegar hún kom að sækja mig í skólann. Ég hló og hló og kom ekki upp orði í langan tíma. Svo loksins þegar ég var aðeins farin að jafna mig þá spurði mamma hvort hún væri ekki fín, "nei þú ert fyndin" sagði ég bara. Svo fór hún að sækja Guðmund Stein og hann var bara alls ekkert viss um að þetta væri rétt mamma, hann kom til hennar með hálfgerðum semingi og þegar hann var kominn í fangið á henni leit hann aftur á fóstrurnar sínar til að gá hvort þetta væri örugglega rétt, hvort hann ætti örugglega að fara heim með þessari konu. Liturinn var sem sagt vel dökk rauður og mikil breyting á mömmu okkar. En núna þegar við erum öll búin að venjast þessu þá finnst okkur þetta bara mjög fínt :-)

Jólakveðja

Kæru vinir, frændur og frænkur, afar og ömmur og allir aðrir. Sökum ýmissa tölvutengdra vandamála á heimili tölvunarfræðinganna tveggja varð ekkert úr sendingu jólakorta þetta árið. Í staðinn kemur jólakveðjan hér í þetta sinn (og Guðmundur Steinn ætlar líka að senda jólakveðju).

Þetta er búið að vera skemmtilegt og viðburðaríkt ár hjá mér eins og fleirum í fjölskyldunni. Ég byrjaði í skóla, Barnaskóla Hjallastefnunnar, og ég byrjaði líka að læra á selló. Ég fór til Þýskalands að hitta ættingja og til Svíþjóðar að heimsækja Sunnu og Magga og líurnar litlu tvær (Emilíu og Júlíu). Svo fór ég í margar skemmtilegar heimsóknir, hélt veislur og margt fleira. Ég sendi hoppandi og skoppandi jólakveðjur til ykkar allra með kærum þökkum fyrir góðar stundir á árinu. Ég hlakka til að heimsækja ykkur flest sem fyrst og helst fá að gista, það finnst mér skemmtilegast.

Jólakossar og knús frá Rósu Elísabetu og fjölskyldu

Upprennandi sellósnillingur

Í dag spilaði ég í fyrsta skipti á sellóið mitt á tónleikum. Það gekk mjög vel hjá okkur, við spiluðum Löggan segir stopp stopp og Risakóngur Ragnar og spiluðum alveg eins og englar. Ég var bara pínu súr að fá ekki að spila meira. En ég jafnaði mig nú fljótt á því. Á eftir var svo jólaball og það kom jólasveinn og allt. Ég var aldeilis ekki feimin við hann eins og ég var nú stundum í gamla daga, hann meira að segja tók mig í fangið og sýndi öllum að ég væri með stjörnur í augunum af því ég er búin að vera svo stillt og góð (eins gott að hann veit greinilega ekki alveg allt... ;-) jújú, ég er alltaf mjög stillt og góð). Svo dönsuðum við í kringum jólatré og fengum kökur. Heldur betur var þetta flott.

KK

Ein lítil saga af mér, ég spurði mömmu hver væri að syngja lagið í útvarpinu. Mamma sagði, "hann er kallaður KK en hann heitir Kristján Kristjánsson". "Er hann kallaður KK?", spurði ég, það fannst mér skrítið. "Segir mamma hans þá svona, KK, komdu inn að borða..."

Svíþjóðarferð

Jæja gott fólk. Það verður nú að segjast að eini gallinn við nýju vinnuna hennar mömmu er hvað hún hefur lítinn tíma. Það eina sem hún gerir er að vinna, sofa og sinna okkur systkinunum. Allt annað situr á hakanum, eins og til dæmis að skrifa á síðurnar okkar og fara í gegnum myndir. En við tókum okkur smá frí um síðustu helgi og fórum í heimsókn á Gamla Brómsteinsveginn að hitta nýju frænkuna okkar og auðvitað ekki síður stóru systur hennar og foreldra. Það var nú aldeilis dandalafín ferð. Við fórum að skoða húsið hennar Línu og þakið hans Kalla á þakinu í Junibacken, skoðuðum Vasa safnið og skemmtum okkur ótrúlega vel við að fikta í alls kyns tilraunum í Tom Tits Experiment (þetta er ekki dónalegt Tits heldur sænskt). Þetta var allt saman alveg stórkostlega skemmtilegt og okkur systkinunum finnst Svíþjóð alveg frábært land.

Til viðbótar við þetta höfðum við það ósköp gott hjá Sunnu og Magga, ég fór út á róló með Sunnu og Júlíu, við bökuðum piparkökur, lékum okkur öll saman, við Júlía vorum duglegar að lita og hlusta á tónlist saman, og við Sigurður Pétur náðum að búa til snjókarl í garðinum. Við þökkum höfðingjunum á Gamla Brómsteins kærlega fyrir okkur og hlökkum mikið til að hitta þau aftur eftir tvær vikur hérna á Íslandi.

Nú, það fór hins vegar verr með heimferðina. Það byrjaði á því að mamma fékk gubbupest nóttina áður en við fórum. Hún hélt samt að þetta yrði allt í lagi og við komum okkur öll út á flugvöll, mamma frekar drusluleg. Inni á flugvellinum byrjaði ég síðan að gubba, og Sigurður Pétur byrjaði í flugvélinni. Guðmundur Steinn var hins vegar eldhress allan tímann og harðneitaði að sofa í flugvélinni. Þetta var því ansi skrautlegt ferðalag og við vorum mikið fegin þegar það var búið.